- Er zijn verschillende oorzaken te bedenken voor tewater gerakingen en de daaropvolgende verdrinkingen van katten in de (Leidse) grachten.
- Hieronder volgt een opsomming van oorzaken, met uitleg.
- Ook worden er oplossingen aangedragen om het tewater raken te voorkómen.
- Heeft u aanvullingen op deze pagina?
We zijn benieuwd uw eigen ervaringen!
Mail naar
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Enkele oorzaken
1)
een kattenmepper (dier)
2) een kattenmepper (mens)
3) verandering van de omgeving - nieuwsgierigheid
4) kroos aangezien voor gras
5) 'ijswandelen' (op bevroren grachten)
6) schrik
7) 'lentekriebels' (hormonen e.d.)
8) ziekte en/of ouderdom
9) en wat nu? U bent uw kat 'kwijt'. De voordelen van chippen.
1) Een kattenmepper in de Havenwijk? (dier)
Volgens ooggetuigen is het goed mogelijk dat de 'kattenmepper' van de Oranjegracht e.o. de kater 'Bolle Wangen' is.
Veel bewoners zien (en horen!) deze territoriale kater namelijk al jarenlang vechten met jonge katten in de wijk. Beide dieren lopen hierbij verwondingen op, maar Bolle Wangen stopt niet totdat hij de winnaar is, of totdat hij door mensen verdreven wordt, die zich irriteren aan het geschreeuw en gekrijs.
Een onderdeel van zijn strategie om heer en meester in de wijk te blijven, is het opjagen en uiteindelijk in het water jagen van de jongere dieren die zijn dominante positie niet accepteren. Dit is meerdere keren waargenomen en kater Sheriff is inderdaad op deze manier in juli 2009 te water geraakt - en er met een kattenklimtouw weer uitgekomen! Ook Beer werd de Oude Rijn in gejaagd door Bolle Wangen, gelukkig kon een voorbijganger hem uit het water halen.

Na overleg met de Dierenbescherming is besloten dat één manier om het aantal te verdrinkingen te verminderen kan zijn, door Bolle Wangen te vangen en te laten castreren.
Mogelijke oplossingen: castreren
Hopelijk zullen zijn driften door castratie bekoelen, waardoor er minder gevochten wordt, de dierenartskosten verminderen (abcessen laten opschonen is een dure grap!), er minder gesproeid wordt tegen gevels, tuinbankjes en fietsen. En wij hopen dat we hierdoor minder dode katten uit de grachten hoeven te vissen.
U ziet de littekens van de gevechten op zijn neus, en die kale plek bij zijn staart ziet er ook niet gezond uit - mede daarom willen we hem graag door een dierenarts laten onderzoeken
2) Kattenmepper (mens)
In 2006 was er even sprake van een menselijke kattenmepper: het Leidsch Dagblad maakte er zelfs melding van. Na buurtonderzoek door o.a. de wijkagent en enkele bewoners is er geen bewijs gevonden voor een menselijke kattenmepper.
Mogelijke oplossingen:
Veel sociale controle (schakel honden-eigenaren in, die zijn veel buiten), overleg en werk samen met de politie (wijkagent) en schakel bij gerede twijfel de lokale Dierenbescherming in.
3) Verandering van de omgeving - nieuwsgierigheid
Vanaf eind 2005 startte de jarenlange verbouwing aan de woningen op de Oranjegracht. Hierdoor stonden er veel containers, planken en ander bouwmateriaal geparkeerd op de grachten, vaak tot ver óver de rand van de kademuur. Dit heeft ongetwijfeld de interesse gewekt van diverse katten. Mogelijk wilden zij de stellages gebruiken om dichter bij het water te komen. Op die manier kunnen er katten te water zijn geraakt.
De Oranjegracht was vóór de kattenklimtouwenactie van Kat uit de Gracht notoir vanwege zijn hoge kademuren. De katten hadden dan ook geen schijn van kans als ze te water raakten op een locatie zonder half ondergelopen bootje o.i.d.
Mogelijke oplossingen:
Inmiddels weten we, uit ervaring, dat het ophangen van een paar klimtouwen (of met goedkeuring van de gemeente en het Hoogheemraadschap de tijdelijke plaatsing van een paar vastgelegde pallets in het water) een heleboel narigheid kan voorkomen.
Kat uit de Gracht raadt dit dan ook aan aan bewoners die tijdelijk in zo'n onoverzichtelijke woonomgeving 'bivakkeren'.
4) Kroos aangezien voor gras
De titel zegt het al: de poes denkt dat ze kan lopen op ...water! Meestal zijn (jonge) eendjes en andere watervogels té aanlokkelijk om voorbij te laten gaan, zeker als de poes denkt dat ze via het 'gras' snel naar de diertjes toe kan komen...
Mogelijke oplossingen:
Als eigenaar hoop je natuurlijk dat je kat direct van de eerste 'krooswandeling' geleerd heeft: kroos ligt vaak op sloten en grachten waar erg weinig stroming is en die hoogstwaarschijnlijk ook lage walkanten hebben, zodat de kat er zelf weer uit kan klimmen. Als uw kat érg avontuurlijk is, kunt u hem wellicht een keer 'laten zien' dat er onder het kroos water zit door erin te roeren waar de kat bij is. Heeft u zelf nog een goed idee om eigenwijze katten te instrueren m.b.t. 'krooswandelen'? Laat het ons weten!
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
5) IJswandelen
Teamlid Pauliene is op deze manier één van haar katten verloren: de poes zakte door het ijs en verdronk.
Veel katten die ijswandelen 'flaneren' graag vlak langs de kades en bootjes. Maar omdat het ijs hier erg dun is kunnen ze, als ze schrikken een rare beweging maken - en dat is op dun ijs erg gevaarlijk.
Tot slot kan een poes ook nog richting een brug lopen, waar flinterdun of helemaal geen ijs ligt.
Eénmaal te water geraakt, zijn onderkoeling en kramp de belangrijkste gevaren. Medio januari toen het al flink dooide, signaleerde Aquí's baas haar nog midden op een ijsplak op de Leidse Haven!
(Bovenste foto is Aquí op de Kijfgracht).
Katers Rico en Dizzy redden zichzelf op 30 januari j.l. met een kattenklimtouw na een val door het ijs!
Mogelijke oplossingen:
Ogen op steeltjes: kijk goed op het ijs of u poezenvoetstappen ziet die richting een brug gaan (waar geen ijs ligt of waar dat heel dun is) of die zelfs naar een wak toelopen. Ziet u een kat op het ijs en weet u waar de eigenaar woont, waarschuw die dan! Dat mag best! De eigenaar zal u dankbaar zijn!
Of: een uitgaansverbod. Als uw kat graag op het ijs loopt kunt u uw kat binnen houden zolang het nog niet dooit. Of alleen onder toezicht naar buiten laten gaan, zodat u te hulp kunt schieten als het dier door het ijs heen zakt.
Belangrijk om te weten: voor ijs-wandelaars die in een wak terecht komen, is een kattenklimtouw niet altijd de oplossing: het is voor de kat té zwaar om door het ijs heen naar een klimtouw toe te 'tijgeren'. Dit is een trieste zaak, en daarom hopen we ook dat mensen in grachtenrijke wijken hun ogen goed de kost geven als er ijs op de grachten ligt (ook 's avonds).
6) Schrik
Veel katten kukelen door een schrikreactie van het randje van de gracht - ze lopen er nu eenmaal graag, ook al leidt dit bij de baasjes maar al te vaak tot hartkloppingen!
Oorzaken hiervoor zijn er legio: loslopende honden, een aanstormende auto, een fietser die niet gediend is van een kat die over de straat loopt en een (schijn)trap uitdeelt...
En ieder jaar is eind december weer een vervelende, frustrerende periode voor katten (en honden). Er wordt volop vuurwerk afgestoken voorafgaand en ná de officiele periode op oudjaarsdag. Om nog maar niet te spreken van de mensen die expres rotjes naar de dieren gooien.
Mogelijke oplossingen:
Honden mogen niet loslopen in Leiden (behalve op enkele locaties in parken). Dit zou ervoor moeten zorgen dat een loslopende hond geen spurt meer kan nemen om achter een kat aan te gaan. Hondenbaasjes zouden dit toch moeten weten en iedereen mag ze hierop aanspreken!
De GOA's (Gemeentelijk Opsporings Ambtenaren) zullen gedurende het vaarseizoen in de Havenwijk strenger controleren, omdat boot-eigenaren met hondjes (vaak Jack Russel terriers!) vaak laks zijn met aanlijnen.
Poes Minnie raakte op zo'n manier te water, maar wist zich met het kattenklimtouw in veiligheid te brengen.
Auto's zouden op de smalle grachtjes in de Havenwijk niet zo hard moeten rijden, zodat katten de mogelijkheid krijgen zich op tijd achter een plantenbak te verschuilen. Vaak zijn het de bewoners uit de wijk zélf die zo hard rijden! Ook hier geldt: op een aardige manier aanspreken en om begrip vragen.
Rond oud & nieuw kunt u uw huisdieren het beste binnenhouden. U kunt ze 's ochtens onder begeleiding even naar buiten laten, maar haal ze daarna weer binnen. Ze zullen u heus dankbaar zijn - liever opgesloten in een warm huis dan opgeschrikt door een rotje en in de gracht gekukeld!
7) 'Lentekriebels' - hormonen e.d.
Hormonen zijn vooral bij dieren vaak de reden voor voorspelbaar gedrag. Dat wil zeggen: ze willen hun territorium verdedigen (door sproeien en vechten), alle vruchtbare vrouwtjes voor zich winnen én behouden (door vechten) en hun genen doorgeven (door concurrenten op een afstand te houden). Dit laatste kan tot gevolg hebben dat het een strijd op leven dood wordt - dood, wanneer één van de dieren in een gracht belandt en verdrinkt. De 'dader' zal niet begrijpen wat er gebeurd is, alleen dat er weer één concurrerende kat minder is in de wijk.
Mogelijke oplossingen:
Laat uw kat zo jong mogelijk castreren of steriliseren, nog vóórdat het dier als volwassene aan alle avonturen rondom een 'voortplantingsperiode' heeft kunnen wennen. Op die manier weet het dier na een castratie/sterilisatie niet wat hij mist en zo hoeft hij ook evt. aangeleerd gedrag (krols krijsen en sproeien, bijvoorbeeld) ook niet meer af te leren.
Laatste nieuws: er worden tegenwoordig ook 'vroeg-castraties' uitgevoerd, bij katers van ca. 10 weken. Hier lijken geen nadelen aan verbonden te zijn. Vraag uw dierenarts om advies betreffende castratie en/of sterilisatie.
8) Ziekte en ouderdom
Veel katten lopen hun hele leven zonder problemen over smalle schuttingen, in dakgoten en gevaarlijk dicht aan de rand van de waterkant. Op een bepaalde leeftijd gekomen is hun evenwichtsgevoel niet meer zoals het was, en heup-, gehoor- en gezichtsstoornissen kunnen voor een balansprobleem of acute schrikreactie leiden. Als ze dan zo dicht langs de waterrand lopen of hangen (om water te drinken bijvoorbeeld), is een misstap snel gemaakt. Ook suikerziekte komt steeds vaker voor bij katten: een hypo (te weinig suiker in het bloed waardoor er duizeligheid kan optreden) kan ook zorgen voor een val in de gracht.
Mogelijke oplossingen:
Bij de dierenarts te gezondheidstoestand van de kat laten nakijken, oren, ogen, heupen, bloedwaarden e.d. Hiermee rekening houden bij het naar buiten laten van het dier: bijvoorbeeld niet meer buiten laten lopen bij windkracht 6 en harder, bij onweer, in het donker en aan het eind van december, i.v.m. vuurwerk-schrik. Ook kan de eigenaar besluiten samen met de kat een ommetje te maken, waarna de kat weer binnen wordt gehouden. Dit levert Quality-time op, want de kat zal het héérlijk vinden als hij weer eens naar buiten mag - hier zult u beiden enorm van genieten!
9) En dan is het vreselijke moment daar: u bent uw kat 'kwijt'
Is de kat weggelopen? In een schuurtje binnengesloten? Zit hij 'te eten bij de buren'?
U heeft geflyerd, de dierenambulance gebeld (071-517.41.41) en het dierenmeldpunt ingelicht, de Amivedi, zelfs het Dierenasiel gemaild. Maar niemand weet iets.
Vraag: was uw kat gechipt?
Want een buurtbewoner kan een kat gevonden en gemeld hebben bij de afdeling inzameling van de gemeente Leiden of de dierenambulance, die het dier heeft opgehaald.
Of de buurtbewoner heeft het dier naar de dierenarts gebracht. Daar gebeurt dan iets heel belangrijks: het (dode) dier wordt getest op een chip. Want op die chip staan zijn naam, adres en het telefoonnummer van zijn baasje.
Alleen op die manier kan de identiteit van 'anonieme' dieren (bv zonder tatoeage, bandje of herkenbare vachtkleur) worden vastgesteld.
Mogelijke oplossingen: chip uw dier!
Om het de dierenambulance, het dierenasiel, de dierenarts en de gemeente makkelijker te maken het juiste dier bij u terug te bezorgen: chip uw huisdier alstublieft!
Ook als het niet buiten komt. Want die ene keer dat het ontsnapt zal het zich buiten geen raad weten en kan het 'in zeven sloten tegelijk lopen', met alle nare gevolgen vandien.
De kosten van een chip zijn niet hoog, en ze zullen zich echt terugbetalen omdat de instanties weten dat uw kat bij u hoort!
terug naar boven
terug naar de hoofdpagina Kat uit de Gracht